Rola edukacji społecznej w kontakcie z osobami chorymi na ŁZS

Nie jest tajemnicą, że o tej chorobie wiemy niewiele  i mylnie ją postrzegamy – jako chorobę wynikającą z zaniedbania  lub zaraźliwą. Jaka jest rola edukacji społecznej w kontakcie z  osobami chorymi na takie choroby jak ŁZS wyjaśnia Agnieszka Bartczak – psycholog.

 

Edukacja społeczna jest niezmiernie ważnym czynnikiem w walce z uprzedzeniami i stereotypami na temat ŁZS. Mity związane z chorobą są powielane przez społeczeństwo z powodu braku rzetelnej, powszechnie dostępnej wiedzy, przekazywanej w prosty i zrozumiały sposób.

Dobrze przeprowadzona edukacja społeczna wyposaża społeczeństwo w wiedzę o danej chorobie, jej etiologii i przebiegu. Pozwala poznać problemy, trudności i ograniczenia z jakimi borykają się chorzy. Dzięki temu nie byliby oni narażeni na tak wiele negatywnych doświadczeń społecznych zwłaszcza w miejscach publicznych. Spotykaliby się z mniejszym odrzuceniem, większym zrozumieniem i akceptacją ich choroby. Edukacja powinna obejmować wszystkie środowiska, w których funkcjonują osoby chore np. dom, miejsce pracy, przedszkole czy szkoła. Zdarza się, że nawet w rodzinie osób chorych panują błędne przekonania i mity na temat jej choroby, często jest to temat zakazany i wstydliwy, który należy przemilczeć.

Edukację społeczną należy rozpocząć jak najwcześniej, aby zapobiec kształtowaniu się negatywnych postaw i emocji u dzieci, które stykają się z osobami chorymi. Nie należy jednak zapominać, że na zachowania i postawy dzieci ogromny wpływ mają dorośli. Dobrze poprowadzona edukacja społeczna wśród dorosłych zaowocuje przekazywaniem wiedzy i mniejszymi uprzedzeniami wśród dzieci.

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. Więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close